كسانى كه از بنو اسماعيل قبل از همه بت‌پرستى را قبول كردند از بنو اسماعيل اوّل كسى كه پرستش اوثان را قبول كرد هذيل بن مدركة بن الياس بن مضر است . اين مرد سواع نام صنم را معبود اتخاذ كرده افراد قبيلهء خود را در موقعى كه در سه ميل مسافهء مكّهء معظّمه توطنّ كرده بودند به پرستش اصنام اجبار نموده و افراد قبيلهء مرقومه را به دلالت هذيل الى زمان سعادت حضرت رسول به عبادت سواع مذكور مجبور نمود . عمرو بن عاص سال هشتم هجرت نبويه بتكدهء هذيل را هدم و خراب كرده و به تقديم حسن خدمت سرافراز و كامياب گرديد . در عصر سعادت بنى سليم نيز بتى به نام سواع داشتند كه سدانت او به عهدهء غادى بن عبد العّزى محول و موكول بود . روزى كه غادى بن عبد العزّى در نزد صنم مذكور مىنشست دو روباه بالاى صنمى كه جماعت قبيلهء بنى سليم آلههء خود اتّخاذ كرده بودند درآمده و پاهاى خود را برداشته از سر تا پاى صنم مزبور را تبوّل نموده و آن‌چنان بت بزرگ را ملوّث ساختند . غادى چون اين حال را مشاهده نمود اين بيت را كه : ا ربّ يبول الثّعلبان برأسه * لقد ذلّ من بالت عليه الثّعالب انشاد نموده و به افراد قبيلهء بنو سليم خطاب كرده و گفت : به حق خدايى كه اين صنم به نفع و ضرر و منع و اعطا قادر نيست . پس از آن سواع را شكسته و به مدينهء منوّره عزيمت و در حضور حضرت ختمى مآب قبول اسلام نمود . زمانى كه غادى به شرف حضور فخر كائنات مشرف شد حضرت رسالت مآب اسم او را به ارشد بن عبدريه تبديل فرموده و او را به اين اسم ناميدند . از كسانى كه ترك دين خداى متعال نموده و به پرستش اصنام راه ضلالت پيمود بزرگ قبيلهء قضاعه ، كلب بن وبرة بن تغلب بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعه است . رجال قبيلهء مذكوره در بلدهء دومة الجندل سكنا نموده تا حلول سال مذكور به موجب انتخاب كلب بن وبره به صنم ود نام عبادت مىنمود .